Czytanie reżyserowane sztuki „Papier, kamień, nożyce. Relacja z pogranicza” Marcina Teodorczyka

Reżyseria: Paweł Świątek

Sztuka „Papier, kamień, nożyce. Relacja z pogranicza” autorstwa Marcina Teodorczyka zwyciężyła w IV edycji Konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza. Nagrodę przyznała kapituła konkursowa w składzie: Maja Kleczewska (przewodnicząca), Katarzyna Minkowska, Jacek Cieślak, Andrzej Chyra i Tomasz Man.

„Kto jest odpowiedzialny za pozostawienie dzieci i ich rodzin samych sobie, gdzie są bezpieczne narzędzia, które dojrzałe społeczeństwo obywatelskie powinno wypracować dla ochrony młodego pokolenia? Co im możemy zaoferować? Dlaczego nie potrafimy ich uratować? Dzięki Marcinowi Teodorczykowi zostajemy z fundamentalnymi pytaniami, które powinny niepokoić nas tak długo, dopóki nie znajdziemy odpowiedzi i rozwiązań” – napisała w laudacji Maja Kleczewska.

Dramat Marcina Teodorczyka mierzy się z problematyką problemów psychicznych młodzieży i obnaża słabość systemu opieki psychiatrycznej. Autor wciąga nas w niebezpieczną, pełną manipulacji grę, pokazuje siłę postępującej choroby i naszą bezradność wobec destrukcji, jaką ze sobą niesie.

Czytanie reżyserowane sztuki „Najcieplejsza zima naszego życia” Tomasza J. Motyki

Reżyseria: Daria Kopiec

Kim są imprezowicze okupujący teren ogródków działkowych? Czy rzeczywiście istnieją? Jaki obraz naszego świata wyłania się z ich zapętlonych melorecytacji? Od jakiej prawdy uciekają w narastającym hip-hopowym rytmie i co najbardziej przeraża nas w ich porwanej opowieści?

Pod zaskakującą, pozornie żartobliwą formą poetycką dramatu Tomasza J. Motyki kryje się groza, którą początkowo zaledwie przeczuwamy. Tragiczny wymiar historii dociera do nas powoli. Wciągnięci w upiorną imprezę poznajemy zaledwie odpryski rzeczywistości, ale w finałowej paradokumentalnej części ukaże nam się seria zdarzeń o dynamice reakcji łańcuchowej.

Czytanie reżyserowane sztuki „Chciałaś hrabiego, to teraz rób na niego” Martyny Wawrzyniak

Reżyseria: Wojtek Rodak

W jaki sposób świadomość klasowego i ekonomicznego ucisku łączy pokolenia? Czy zrozumienie tego, jak system klasowy sankcjonował przemoc wobec kobiet, pomaga uporać się z traumami przeszłości? W jakim stopniu pamięć o doświadczeniach poprzednich generacji kształtuje naszą współczesną tożsamość i nasze życiowe motywacje?

Martyna Wawrzyniak w ostry, a zarazem dowcipny sposób rozlicza patriarchat, opowiadając  historię starej kobiety w relacji z wnuczką. Pokazuje na czym polega trudne dziedzictwo historii, wskazuje jej antybohaterów i instytucje, które stanowią przedłużenie skompromitowanego systemu. Unikając publicystyki i interwencyjnego tonu przypomina, że krzywda zawsze domaga się zadośćuczynienia.

Do miłości nie wchodzi się bezkarnie.

Jak zachowujemy się w obliczu nadmiaru miłości? Takiej miłości, która podważa utarte, monogamiczne normy i stawia znak zapytania nad przyszłością struktur relacji międzyludzkich i ich definicji? Takiej miłości, której nie do końca rozumiemy, ale może pragniemy – jeśli tylko dowiemy się, na czym polega. Morze możliwości.

W norweskim filmie „Najgorszy człowiek na świecie” Joachima Triera, Julie podejmuje decyzję o zerwaniu długoletniego związku na rzecz „miłości od pierwszego wejrzenia”. Co mogłoby się stać i jak potoczyłaby się jej historia, gdyby znała pojęcie poliamorii? Inspirując się powyższą sceną, tworzymy alternatywny scenariusz, który w zabawny, miękki i subtelny sposób buduje nowy, potencjalny świat i stwarza hipotetyczne (ale możliwe!) sytuacje, grając w miłosną grę między widzem a aktorami.

Korzystając z poli(fonicznej) i metateatralnej narracji, zadajemy sobie najtrudniejsze z pytań: o poczucie przynależności, o to, w czym leży nasza wyjątkowość, oraz jak żyć w zgodzie z samym sobą i bliskimi. To spektakl o doświadczaniu tego, czego nam brakuje – wysłuchania, przytulenia, ciepła, a w końcu o poczuciu spełnienia, szacunku i dobrej komunikacji w relacjach romantycznych – nawet jeśli obejmują więcej niż dwie osoby.

Partner spektaklu: Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie

Spektakl dla widzów od 18. roku życia.

Teatr BARAKAH bierze na deski kolejne kultowe dzieło – tym razem serial Davida Lyncha „Miasteczko Twin Peaks”. 

W spokojnym miasteczku gdzieś na północy Stanów Zjednoczonych zostaje odnalezione ciało uczennicy, Laury Palmer… Nie, nie, nie. Nas nie interesuje słynne pytanie: „Kto zabił Laurę Palmer?”. Nas interesuje, co się z nią działo wcześniej. Przenosząc świat Twin Peaks do współczesności, dekonstruujemy ludzkie relacje, analizując brak miłości między córką i ojcem czy brak oparcia w matce niczym z obrazu „Złe matki” Giovanniego Segantiniego. Czerpiemy z „Blue Velvet” i innych lynchowskich obrazów, czerpiemy z codzienności i aktualnych problemów, zastanawiamy się, na czym polega dualizm w odwiecznej wędrówce dusz pomiędzy dobrem i złem.

„Twin Peaks: do drzwi czerwonych zapukam” to nie tylko teatralna inspiracja kultową serią Davida Lyncha. To coś zdecydowanie więcej – my twin peaksowych bohaterów oraz lynchowski, surrealistyczny klimat przenosimy w inny czas i inną przestrzeń.

reżyseria: Michał Nowicki

scenariusz: Grzegorz Like

muzyka: Piotr Korzeniak

scenografia i kostiumy: Monika Kufel

dodatkowo w obsadzie filmowej / wokale: Lena Witkowska

video: Rafał Pogoda

obsada: Krzysztof Cybulski / Mateusz Lisiecki, Michał Kościuk, Monika Kufel, Filip Lipiecki, Marcin Piotrowiak, Aniela Płudowska

* Scenariusz został napisany w ramach „Stypendium Twórczego Miasta Krakowa”.

Teatr BARAKAH bierze na deski kolejne kultowe dzieło – tym razem serial Davida Lyncha „Miasteczko Twin Peaks”. 

W spokojnym miasteczku gdzieś na północy Stanów Zjednoczonych zostaje odnalezione ciało uczennicy, Laury Palmer… Nie, nie, nie. Nas nie interesuje słynne pytanie: „Kto zabił Laurę Palmer?”. Nas interesuje, co się z nią działo wcześniej. Przenosząc świat Twin Peaks do współczesności, dekonstruujemy ludzkie relacje, analizując brak miłości między córką i ojcem czy brak oparcia w matce niczym z obrazu „Złe matki” Giovanniego Segantiniego. Czerpiemy z „Blue Velvet” i innych lynchowskich obrazów, czerpiemy z codzienności i aktualnych problemów, zastanawiamy się, na czym polega dualizm w odwiecznej wędrówce dusz pomiędzy dobrem i złem.

„Twin Peaks: do drzwi czerwonych zapukam” to nie tylko teatralna inspiracja kultową serią Davida Lyncha. To coś zdecydowanie więcej – my twin peaksowych bohaterów oraz lynchowski, surrealistyczny klimat przenosimy w inny czas i inną przestrzeń.

reżyseria: Michał Nowicki

scenariusz: Grzegorz Like

muzyka: Piotr Korzeniak

scenografia i kostiumy: Monika Kufel

dodatkowo w obsadzie filmowej / wokale: Lena Witkowska

video: Rafał Pogoda

obsada: Krzysztof Cybulski / Mateusz Lisiecki, Michał Kościuk, Monika Kufel, Filip Lipiecki, Marcin Piotrowiak, Aniela Płudowska

* Scenariusz został napisany w ramach „Stypendium Twórczego Miasta Krakowa”.

Do miłości nie wchodzi się bezkarnie.

Jak zachowujemy się w obliczu nadmiaru miłości? Takiej miłości, która podważa utarte, monogamiczne normy i stawia znak zapytania nad przyszłością struktur relacji międzyludzkich i ich definicji? Takiej miłości, której nie do końca rozumiemy, ale może pragniemy – jeśli tylko dowiemy się, na czym polega. Morze możliwości.

W norweskim filmie „Najgorszy człowiek na świecie” Joachima Triera, Julie podejmuje decyzję o zerwaniu długoletniego związku na rzecz „miłości od pierwszego wejrzenia”. Co mogłoby się stać i jak potoczyłaby się jej historia, gdyby znała pojęcie poliamorii? Inspirując się powyższą sceną, tworzymy alternatywny scenariusz, który w zabawny, miękki i subtelny sposób buduje nowy, potencjalny świat i stwarza hipotetyczne (ale możliwe!) sytuacje, grając w miłosną grę między widzem a aktorami.

Korzystając z poli(fonicznej) i metateatralnej narracji, zadajemy sobie najtrudniejsze z pytań: o poczucie przynależności, o to, w czym leży nasza wyjątkowość, oraz jak żyć w zgodzie z samym sobą i bliskimi. To spektakl o doświadczaniu tego, czego nam brakuje – wysłuchania, przytulenia, ciepła, a w końcu o poczuciu spełnienia, szacunku i dobrej komunikacji w relacjach romantycznych – nawet jeśli obejmują więcej niż dwie osoby.

Partner spektaklu: Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie

Spektakl dla widzów od 18. roku życia.

Autorski spektakl Michała Telegi inspirowany powieścią Gilberta Adair’a „The Holy Innocents”. Making of stwarzającego się filmu „Marzyciele” to odległa dla odbiorców sztuki aktorskiej rzeczywistość zakulisowa, w której tocząca się nieustannie dyskusja o cielesności i granicach w uprawianiu sztuki zgłębia społeczne lęki i frustracje na tle seksualnym. Spektakl zadaje szereg pytań o katastrofalne skutki norm, do których wszyscy przywykliśmy, a które stają się symptomem impulsów, marzeń i potrzeb polskiego społeczeństwa.

Inspirując się dziełem Bernardo Bertolucciego, który w 2003 roku zekranizował powieść „The Holy Innocents” Gilberta Adair’a, po dwudziestu latach od światowej premiery filmu, reżyser Michał Telega zaprosił do zespołu aktorów poszukując odpowiedzi na tajemnice wewnętrznie skupionego świata. Czy świat, w którym sztuka jest sensem życia lub zapewnia ekonomiczny byt i pozwala na rozwój jest przestrzenią bezkarności wielkich marzycieli? Jak wobec ukrytych pragnień wyzwolenia seksualnego artyści mierzą się z kryzysowymi sytuacjami jakie decyzja o spełnieniu marzeń prowokuje?

data prapremiery: 22 kwietnia 2023
czas trwania: 90 minut

Autorski spektakl Michała Telegi inspirowany powieścią Gilberta Adair’a „The Holy Innocents”. Making of stwarzającego się filmu „Marzyciele” to odległa dla odbiorców sztuki aktorskiej rzeczywistość zakulisowa, w której tocząca się nieustannie dyskusja o cielesności i granicach w uprawianiu sztuki zgłębia społeczne lęki i frustracje na tle seksualnym. Spektakl zadaje szereg pytań o katastrofalne skutki norm, do których wszyscy przywykliśmy, a które stają się symptomem impulsów, marzeń i potrzeb polskiego społeczeństwa.

Inspirując się dziełem Bernardo Bertolucciego, który w 2003 roku zekranizował powieść „The Holy Innocents” Gilberta Adair’a, po dwudziestu latach od światowej premiery filmu, reżyser Michał Telega zaprosił do zespołu aktorów poszukując odpowiedzi na tajemnice wewnętrznie skupionego świata. Czy świat, w którym sztuka jest sensem życia lub zapewnia ekonomiczny byt i pozwala na rozwój jest przestrzenią bezkarności wielkich marzycieli? Jak wobec ukrytych pragnień wyzwolenia seksualnego artyści mierzą się z kryzysowymi sytuacjami jakie decyzja o spełnieniu marzeń prowokuje?

data prapremiery: 22 kwietnia 2023
czas trwania: 90 minut